PKN
Welkom op de website van de Protestantse Gemeente 'De Graankorrel'
  Home Gastenboek   Over ons Contact Bloemengroet Overdenking   Meer overdenkingen In memoriam   Kerkdiensten Contactgroep vrouwen Agendapagina   Leeshoek   Kerkenraad Meer kerkenraad   Diaconie   Collecten Spaaractie Zending Geldzaken Privacyverklaring   ANBI   Historie Kerkgebouw Verhuur   Links Meer links Protestants pionieren De Dillewijn
 
Verscheurd Verscheurd
Door omstandigheden heb ik dit jaar de vakantie grotendeels thuis doorgebracht. Dat was bepaald geen straf. Wat wil je ook: Wereldkampioenschap Hockey, Wereldkampioenschap Voetbal, Wimbledon en het definitief van Curaçao teruggekeerde gezin van mijn dochter, dat wekenlang bij mij introk. Heerlijk was dat allemaal!
In zo’n vakantie in en om huis blijf je op de hoogte van het nieuws door de dagelijkse krant, door journaals en actualiteiten op de televisie. Misschien is het wel daarom dat ik de vakantie dit jaar als een tijd van tegengestelde uitersten heb ervaren, waardoor ik me soms als verscheurd voelde. Aan de ene kant de meest schitterende sportbeelden, aan de andere kant en tegelijk de meest afgrijselijke beelden uit Syrië, Noord-Irak, Israël en Gaza. En ondertussen rooi je in je tuin een teveel aan groen, terwijl er in Mali geen grasspriet wil groeien.
Ben je op zo’n manier verkeerd bezig? Moet je je daar schuldig over voelen? Die neiging heb ik wel, omdat ik nu eenmaal verworteld ben in onze Nederlandse cultuur – ook in onze geloofscultuur.
Geleidelijk aan heb ik steeds meer ontdekt en aanvaard dat die onverzoenbare tegenstellingen met het leven gegeven zijn. En dat die verscheurdheid daardoor bij het leven hóórt, bij het leven van ons mensen. Dat het onmogelijk en ook niet goed is om die spanning van het leven te ontwijken of te doorbreken. Dat je dan juist mist wat echt menselijk leven is.
Ben ik dan niet te veel bereid tot altijd maar compromissen? Ben ik dus een kleurloze midden-figuur die nooit iets bijdraagt aan echte veranderingen? Bijbelgetrouwe lezers zullen me herinneren aan de radicaliteit van het Evangelie. Gelijk hebben ze. Ik weet daar ook iets van. Maar ik weet daar lang niet altijd goed weg mee.
Neemt u nu die woorden uit het veertiende hoofdstuk van het Evangelie naar Lucas. Daar gaat het over wat er voor nodig is om discipel te worden van Jezus. Dat je geen leerling/volgeling van Hem kunt worden als je niet bereid bent afstand te doen van al wat je hebt. Volgens de evangelist zegt Jezus zelfs: “Wie bij Mij wil komen, kan alleen mijn leerling zijn als hij zijn vader en moeder, zijn vrouw en zijn kinderen, zijn broers en zijn zusters en niet te vergeten zichzelf haat”.
Mijn eerste reactie bij zulke woorden is dan: ik hoop dat mensen die op een hotelkamer een bijbeltje op hun nachtkastje aantreffen, niet toevallig deze woorden opslaan. Kan dat meteen op het eerste gehoor als ‘Goed Nieuws’ overkomen? Kan meteen verstaan worden wat gelezen wordt? Zonder uitleg?
Ik weet een beetje hoe radicaal het gaan van de weg van Jezus kan zijn, hoe dat je leven tot in z’n wortels kan veranderen. Dat je dan heel veel vanzelfsprekendheden en zekerheden achter je laat om het ongewisse avontuur van de weg van de liefde en de vergeving te gaan. Dat het gaan van die weg ook enorm veel kan geven aan vrijheid, vrede en vreugde.
Tegelijk leef ik ook met open ogen in deze wereld. En als het dan gaat over alles verlaten en van alles afstand moeten doen, dan zie ik onweerstaanbaar allereerst al die honderdduizenden Yezidi’s en Christenen op drift voor me – op de vlucht voor djihadisten van de Islamitische Staat, en het oplaaiend antisemitisme – ook in ons land. En daar herken ik niets in van Evangelie, van Blijde Boodschap. Integendeel!
Zou het volgen van Jezus vandaag de dag ook niet kunnen inhouden dat je volhoudt te leven in die bijna onverdraaglijke tegenstellingen die onze wereld zo kenmerken? Dat je toekomt aan het leven genieten en tegelijk aan het zuchten onder de nood van het leven van zovelen. En niet alleen zuchten, maar je ook daadwerkelijk inzetten om die nood te lenigen en te bestrijden.
Vormen die twee lijnen niet samen een kruis dat zelfs blijmoedig te dragen is? Datzelfde Evangelie vertelt ons toch ook, dat door die weg van dat kruis heen van Godswege ooit nieuwe toekomst is gegeven, nieuw leven. Niet alleen tóen met die ene mens, Jezus, maar ook – in zijn spoor – met u en mij, nú.
ds. Reinier Beltman
terug
 
 

Eredienst
datum en tijdstip 21-07-2019 om 10.00 uur
meer details

Eredienst met Heilig Avondmaal
datum en tijdstip 28-07-2019 om 10.00 uur
meer details

Geen dienst in eigen kerk
datum en tijdstip 04-08-2019 om 10.00 uur
meer details

 
Het begint met contact
Klik hier voor informatie over de Pioniersgroep Wijdemeren en de activiteiten.
 
Start PioCafé
Pioniersgroep Wijdemeren is na twee jaar pionieren toe aan volgende stap. meer
 
Dienst 14-07-2019
Slotlied meer
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.